17 oktober 2009

Tien jaar was ik er inmiddels niet meer geweest en al in Harlingen bleek er inmiddels veel veranderd te zijn. De belangstelling voor Vlieland was door reunie en start herfstvakantie zeer groot en van een bestedingsbeperking door een geldcrisis was niet veel te merken. De zeetong smaakte voortreffelijk.

Omdat het knap stormde, wist ik al snel weer dat "de Vliesloot kan spoken", maar de nieuwe boot is tamelijk stabiel. Bij het verlaten van de boot was Pim Bruin de eerste oud-leerling die ik ontmoette. Op de Veerdam waren er meer en kreeg ik van Suus de Nijs en Marijke Hoekema mijn eerste zoenen en werd ik super vriendelijk geknuffeld door RWS-gezagvoerder Jaap Wels; we waren weer "thuis". Het welkomstdrankje in "Zeezicht" smaakte prima en kamer 107 viel goed in de smaak.

Bij Jan van Vlieland huurden we 2 elektrische fietsen en reden we de Dorpsstraat (zo karakteristiek voor dit eiland) door naar onze oude woning op Vuurboetsplein 5, die in de steigers stond. Nu woont de school-concierge daar en we hadden een prettig gesprek. Op nummer 1 woont de nieuwe directeur Hans Koekkoek, voormalige schooldecaan van mijn oude scholengemeenschap "Stad & Esch". Hij had het prima naar zijn zin op Vlie, maar was terecht verdrietig om zijn moeder; sterkte Hans!  Ik maakte foto`s van de omgeving om later "na te genieten".

Tegen de Noorder stormwind in fietsten we naar het strand en zagen daar nog wat "bouwsels van Harry Westers". Op het strand werden we "gezandstraald", maar genoten we wel van schitterende luchten en een mooie zonsondergang. Na het voortreffelijke avondmaal hebben we even - uitgestrekt op bed - naar de t.v. gekeken en gingen toen naar de "stamtafel" waar we diverse oud-leerlingen ontmoetten. Tineke Prins had met haar man de verre reis uit Duitsland ondernomen en zij logeerden ook in "Zeezicht". Maar ook Marijke Hoekema en haar man waren ter plekke en zij was toch wel erg nieuwsgierig naar haar "oude" cijfers en dat was ook wel logisch omdat zij hoog scoorde; maar "de anderen" waren ook wel leuk. Marjanne Kiewiet en Anne(ke) Annema zagen we ook weer terug en niet te vergeten Mieneke en Piet Anker van onze roemruchte burgemeester. Het werd laat en we sliepen uitstekend.